საქართველოს კათოლიკოსმა 17 დეკემბერს, ბარბარობას, უნიკალური ქადაგება წარმოთქვა. იგი გამოეხმაურა "საზოგადოებრივი მაუწყებლის" ეთერით გასულ გადაცემას „დიალოგი დავით პაიჭაძესთან", რომლის სტუმრები ფილოსოფოსი გიგა ზედანია და მე ვიყავით. ილია მეორემ ტოკ-შოუს უპრეცედენტო შეფასება მისცა - „ცუდზე უარესი", ხოლო მე დამახასიათა, როგორც „ათეისტზე უარესი". ეს ეპითეტი გაიმეორა მაშინაც, როცა გამოთქვა ვარაუდი, რომ „საზოგადოებრივი მაუწყებელი" შესაძლოა ხელისუფლების ინტერესს ახმოვანებდა. პატრიარქმა ეს კონსპირაციული სქემა შეაფასა, როგორც „მთლად უარესი".
ბოლო ხანებში, ჩემს ტელევიზორს არც კაბელი აქვს მიერთებული, არც სატელიტი და არც სახურავის ანტენა. ამ წლების მანძილზე სახლში ტელევიზორის ფუნქცია იქამდე დავიდა, რომ მას მხოლოდ დივიდიზე ან "ფლეისთეიშენზე" ჩასართველად ვიყენებთ, ანუ იმის მაგივრად, რომ მივიღოთ ტელესადგურის წარმოებული სიგნალი, ტელევიზორის ეკრანზე გადავცემთ მხოლოდ ჩვენით არჩეულ გამოსახულებას - კერძოდ, თამაშებს.
ამ წერილით ირაკლი ჩარკვიანთან ჩემი პირველი შეხვედრა მინდა, გავიხსენო. მით უფრო, რომ ყველა ის საკითხი, რომელიც ხუთი წლის წინ, ზამთრის სუსხიან დილას, გვაწუხებდა, დღემდე აქტუალურია: ომი და საომარი რიტორიკა, სახელმწიფო მოხელეთა უპასუხისმგებლო და ავტორიტარული ქმედებები, არჩევანის თავისუფლება და თავისუფალი არჩევნები, ფუნდამენტური და სამოქალაქო უფლებები.
არაერთი რეჟისორისა თუ მსახიობისგან გამიგონია, რომ "დოკუმენტური თეატრის" შექმნა გაცვეთილი თეატრალური რეალობის ჩანაცვლების საუკეთესო საშუალებაა. თუმცა რეჟისორთა მცდელობა, გარკვეული სუბკულტურის ან იზოლირებულ გარემოში მოქცეული პერსონაჟების ენა მაქსიმალურად ზუსტად გაეცოცხლებინათ სცენაზე, წარმატებული მაინც არ აღმოჩნდა. შესაძლოა, იმის გამოც, რომ რეალობით "გატანჯულ" მაყურებელს სულაც არ სურს ორი საათის განმავლობაში ისევ საკუთარი პრობლემები იხილოს.
ქალაქი იწვოდა რამდენიმე დღე და ბოლოს, ზუსტად ჟურნალში ტექსტის გაგზავნის ვადის ამოწურვისას ფეისბუკში დაიპოსტა ქუჩაში გამოკრული განცხადების ფოტო, რომელზეც მსურველებს ახალი ქართული მძაფრსიუჟეტიანი დეტექტივის - "ღამის მანიაკი 2"-ის გადაღებების კასტინგზე იწვევდნენ.
გაცრეცილი აფიშის თხელ ქაღალდზე დაბეჭდილი განცხადება ჩემ გარშემო მყოფებში ნდობას არ იწვევდა და ფოტოს ნახვისთანავე, ქაღალდის, შრიფტისა და განცხადების ტექსტის გათვალისწინებით, თავიდანვე განწირული იყო სკეპტიკური დამოკიდებულებისთვის.
საკრებულოსა და მერის არჩევნების წინასაარჩევნო კამპანია ზენიტში იყო, როცა საბურთალოს ქუჩაზე, სურსათის მაღაზიიდან სიგარეტის კოლოფით გამოსულებს (მე და ჩემს ორ გზააბნეულ მეგობარს) ნაცების აქტივისტებმა სარეკლამო ფლაერები გადმოგვცეს, რომლის მიხედვითაც, იქვე, სადღაც ბახტრიონზე, ერთ-ერთი კორპუსის სახურავზე მერიის მიერ დაფინანსებული ახალი ულტრათანამედროვე რეკრეაციული ზონა უნდა გახსნილიყო.
