"ომი - თუ ეს არის პასუხი, მაშინ კითხვა სულელურადაა დასმული". ჩვენ ვეცადეთ დაგვესვა არა-სულელური კითხვები და მიგვეღო პასუხები ამ

კითხვებზე. ყველა კითხვას სხვადასხვა ადრესატი ჰყავს, მათ შორის ალან პარასტაევი და ლიანა კვარჩელია, არასამთავრობო ორგანიზაციის წარმომადგენლები

სამხრეთ ოსეთიდან და აფხაზეთიდან. მათი მოსაზრებები, რაც არ უნდა მტკივნეული იყოს ისინი, დღეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვნად მიგვაჩნია. ამ

პროექტში ბევრი სხვა მტკივნეული და უერთიერთგამომრიცხავი თვალსაზრისია, მაგრამ მხოლოდ მათი მოსმენის შემდეგ შეიძლება რეალობის ადეკვატური

რევოლუციიდან ომამდე
2004 წელი. პრეზიდენტი სააკაშვილი თავის პირველ, ვლადიმერ პუტინი კი, თავის მეორე საპრეზიდენტო ვადის ათვლას იწყებს. ურთიერთობის ნორმალიზაციისკენ მიმართული საგანგებო ჟესტი - სააკაშვილი პირველი ვიზიტით ჩადის მოსკოვში პრეზიდენტ პუტინთან.

ომის ამბავი მე აწუნთის უღელტეხილზე შევიტყვე... ომამდე გიდი ვიყავი და უცხოელები დამყავდა მთაში. იმ დღეს ჩემთან ერთად ფრანგების ჯგუფი იყო, კიდევ იყო მეორე გიდი, თაკო, და ჩვენი თუში მეგობარი - იურა ბუქვაიძე. იურამ უღელტეხილზე ერთი ადგილი იცოდა, სადაც "მაგთი" იჭერდა, დარეკა და ომიაო, თქვა, - ესე მითხრეს, ჩვენებმა ცხინვალი აიღესო - და მერე გათიშულა ტელეფონი. ვეღარ დარეკა. იმ დღეს მთაში ვათიეთ და მეორე დღეს ჩავედით ხევსურეთის სოფლებში.

პროექტის პარტნიორია ფარმაცევტული კომპანია  "ჯიპისი"

აგვისტოს პირველი რიცხვებიდან მოყოლებული, დასავლური პრესა თვალს არ აშორებდა საქართველოში მიმდინარე პროცესებს. მთელი ამ დროის მანძილზე აუარება სტატია, ისტორიული ნარკვევი, შენიშვნა, მიმართვა თუ ინტერვიუ დაიბეჭდა ჟურნალ-გაზეთებში. პირველ დღეებში ნამდვილი მეხთატეხა ატყდა, პრესა აბობოქრდა და რა უცნაურიც არ უნდა იყოს, რამდენიმე გაზეთში რუსული პოლიტიკის ქომაგებმაც გამოყვეს თავი (მაგ. "გარდიანის" ფურცლებზე).

თეირანიდან ჩემი მეგობარი მეხმიანება და ბოდიშის კილოთი მატყობინებს: "აქ ძალიან ცუდი პრესა გაქვთ. ემჩნევა, რუსეთი მაგრად მუშაობს თქვენ წინააღმდეგ. რამდენიმე სტატიას გამოგიგზავნი და თვითონვე მიხვდები, რასაც ვგულისხმობ!"

ავტორი: დევიდ რემნიკი

22 სექტემბერი, 2008

თარგმანი: თამარ ბაბუაძე

საბჭოურ მიწაზე კრემლის ხმა ყველგან ისმოდა. მის ყოვლისმომცველ რეალობას რადიო ავრცელებდა და ის გაცილებით უფრო მეტი იყო, ვიდრე ორუელის დისტოპია.