ამ რამდენიმე წლის წინათ, თბილისში ჩამოსულ ერთ ამერიკელს ჰკითხეს: ქართველები ევროპელები ვართ თუ აზიელებიო? იმ ამერიკელმაც აიღო და უპასუხა: თქვენი ქალები ევროპელები არიან, ხოლო კაცები აზიელებიო (sic!). სრული სიგრძე–სიგანით ვეთანხმები იმ ამერიკელის ამ მოსაზრებას.

დასტურ რომ კარგად უწერია მერაბ მამარდაშვილს თავის ერთ სტატიაში: „შეუძლებელია, სერიოზულად აღიქვა სიტუაცია, როცა ადამიანი ისე ეძებს ჭეშმარიტებას, თითქოს საპირფარეშოს ეძებდეს და, პირიქით, სინამდვილეში მხოლოდ საპირფარეშოს ეძებს, მაგრამ ეჩვენება, რომ ეს არის ჭეშმარიტება და სამართლიანობაც კი (ასეთია, მაგალითად, ბატონი კა კაფკას „პროცესში“).

(მხოლოდ მეტაფორები, nothing personal...)

ამას წინათ გაგა ნიჟარაძემ მიამბო ანთროპოლოგ ვიქტორ ტერნერის შესახებ, რომელსაც აქვს წიგნი „სიმბოლო და რიტუალი,"  რომელშიც ავტორი ამტკიცებს, რომ პოლიტიკური აშლილობის შემდგომ პერიოდებში, ზღვრულ ანუ „ლიმინალურ" სიტუაციებში საზოგადოების სექსუალური ცხოვრება მძაფრ მეტამორფოზას განიცდის

ცხოვრებაში სხვადასხვა ჟანრის ტექსტები დამიწერია: დისერტაცია, სამეცნიერო  სტატიები, მოთხრობები, რომანები, პუბლიცისტური ესეები, მაგრამ აი ბლოგი - ჯერ არა. ახლა ვაპირებ.